Woensdagmiddag

Wat kunnen die woensdagmiddagen toch gezellig zijn! Als de jongste slaapt probeer ik met ons dochtertje altijd iets gezelligs te doen. Gistermiddag hebben we samen genaaid. Dat wil zeggen: Floortje heeft mijn lapjesdozen binnenstebuiten gekeerd en allerlei lapjes uitgezocht voor als ze groot genoeg is om zelf te naaien. Daarnaast heeft ze op een tweetal lapjes met blauwe stift allerlei malletjes overgetrokken. Ook kan ze erg lief spelen met mijn vingerhoed, 'draad-door-naald-haal-ding' en alle andere leuke dingetjes die in mijn naaitasje zitten.

Gistermiddag ben ik begonnen met het afmaken van de vier pannenlappen. Ik had donkerblauw biasband gekocht en ik wilde daar graag mee aan de slag. Dat is gelukt! Vanmorgen heb ik zelfs 1 pannenlap tegen kunnen zomen en is nu helemaal af!

Ik heb gisteren ook alle lapjes kunnen knippen voor het blokkenspel wat ook al een jaartje of vier in de kast ligt! Wat zou ik daar nu graag mee aan de slag gaan, helaas moet ik nu ons zoontje slaapt 'echt' aan het werk...

De vogel is geland...

Vorige week heb ik tussen de bedrijven door alle stukjes kunnen voorbereiden van blok 2 van 'My Tweets'. Lees: aan de ene kant van het aanrecht staat het eten te pruttelen op het kookstel en aan de andere kant van het aanrecht heb ik mijn strijkplankje en alles wat daarbij hoort geïnstalleerd. De ideale momenten om alles om de malletjes te strijken.

Alles lag dus klaar om genaaid te kunnen worden en dat was afgelopen weekend wel handig! Zo nu en dan kon ik dus een steekje zetten. En het resultaat mag er weer zijn: de vogel rechts is vereeuwigd op de ondergrond. Hij kan nog wel niet kijken, maar dat is voor later zorg. Eerst zijn vriendje in orde maken, daarna de stelen borduren en de kleine bolletjes borduren. Dan beslissen wat ik er verder mee ga doen. Iets in mij zegt: maak er felgekleurde sterren omheen, dan krijg je een mooi groot kussen. Een ander stemmetje fluistert in mijn oor: doe toch een simpel biesje, dan een brede witte strook en ga dan de achterkant maar maken. Ik hoef nog niet te beslissen: dat is een fijne gedachte :-)

De achterkant weet ik al. Dat wordt ook een blok van 'My Tweets'. Onder het tabje Quiltgalerij vind je een kussen dat ook gemaakt is van twee blokken. Dus zonder 'echte' voor- en achterkant. Dat wil ik hier ook bij doen.

Hoe dom kun je zijn?

Enige jaren terug kon je op www.dequiltkat.nl een vintage BOM downloaden (kan nu nog steeds). Dat leek mij toen een leuk project om te gaan bijhouden elke maand. Paperpiecing op de naaimachine. Nadat ik het vierde blok had gemaakt leek het mij een goed idee om ze alvast aan elkaar te naaien. Tot mijn schrik zag ik dat het derde en vierde blok kleiner waren dan de eerste twee. Huh? Hoe kan dat nu?

Oh, oh, wat was ik een sufferd. Bij twee blokken had ik met het printen de page scaling op none gezet en bij de andere twee fit to printer margins. Hoe dom kun je zijn als grafische dame, die zoveel documenten al heeft geprint en weet dat die instelling zo belangrijk is? Hoe dom kun je zijn? Vervolgens zijn de blokken in mijn map verdwenen... en hebben daar een jaartje of drie gelegen.

Vorige week kwam ik de blokken weer tegen toen ik op zoek was naar mijn Log Cabin blokken. Ik heb ze maar op de eettafel gelegd. Het zou toch wel aardig zijn als ik ergens binnen nu en een week of drie er pannenlappen van kan maken. Twee setjes kan ik er mooi van maken. Ze liggen bij de naaimachine die er ook nog steeds staat... er is hoop!

"Wat doe je nu?"

Dat is de gevleugelde uitspraak van mijn zoontje momenteel. Bij alles wat je doet hoor je zijn hoge stemmetje: "Wat doe je nu??" En als er dan niet gelijk een antwoord van mij komt, dan hoor je met een aanmerkelijk hoger volume: "Mama!! Wat doe je nu?" Hij vraagt het bijna bij elke stap die ik zet :-)



Maar wat doe ik nu op quiltgebied? Niet veel... helaas...
Hoewel.. als ik zo de stand van de afgelopen dagen opneem, mag ik nog niet klagen. Naast al het werk in en rond het huis - was onlosmakelijk verbonden is aan de eerste mooie lentedagen - heb ik toch nog wel wat gedaan!

• Op drie blaadjes na zijn alle blaadjes op My Tweets genaaid. Fijn! Dan kan ik met de vogels verder.
• De resterende blauwe blokken van mijn Log Cabin zijn ook genaaid.
• Ik heb de stof voor de paarse blokken uitgezocht. 40 paarse blokken moet ik maken. De Log Cabin blokken zijn 13 x 13 cm groot. Misschien dat het me lukt om einde van de morgen wat stroken te snijden. Ik maak kant-en-klare pakketjes, vind ik het fijnst werken.

Dus helemaal stilgezeten heb ik niet!

Is het nu weer tijd voor onze dagelijkse verwennerij: ik ga een bakkie doen en Tomas krijgt een 'toetie' (koekje). Overigens zet ik niet zomaar een bakkie: als het even kan trakteer ik mezelf 's morgens op een voortreffelijke Latte Macchiato.

Gekwek over 'My Tweets'

Vanmorgen eerst maar eens de dokter gebeld. Ons mannetje is zo'n wildebras, hij weet niet wat lopen is: rennen is zijn motto... het lukt nog maar niet om hem dat af te leren. Maar we kunnen ook niet alles tegelijk: hij rent niet meer over de bank, klimt niet meer op tafels en het hardhandige lijkt toch steeds meer op 'lief doen' en 'aaien'. 't Is wat met die kleine mannetjes, ze willen ook zo veel en zien nergens gevaar.
Afgelopen dinsdag was meneertje weer maar eens flink op de vloer gekletterd. In ieder geval had hij een flinke blauwe plek op zijn been. Maar vanmorgen was die blauwe plek wel erg groot geworden en er was een heus ei aan het groeien op die plek. Wat een bult op zijn been! Volgens de dokter is het niet gebroken, maar om de zwelling tegen te gaan is zijn voetje ingetaped. Volgens ons kereltje is 'voetje opperold' of hij zegt: 'voetje innepakt'. En 'heef dotter daan'.

Afgelopen week heb ik het een en ander aan 'My Tweets' kunnen doen. Ik ben op zich tevreden. Maar ik ben natuurlijk te perfectionistisch om nu al te zeggen dat dit het is. Het kan namelijk nog veel en veel beter. Neem nou die bloem onderin, op de een of andere manier lukt het me maar niet om er een gelijke verdeling in te krijgen. Dus ik heb de lessen van Erin Russek op YouTube op mijn gemakkie bekeken vanmiddag. En wat heb ik weer veel opgestoken! En ik moet lijm hebben! (ok, ok, moet klinkt zo moeterig, ik bedoel eigenlijk te zeggen: het zou handig kunnen zijn voor een volgend project om het allemaal nog perfecter te laten worden).

Maar al met al schiet het al aardig op!