Aftellen...

Het grote aftellen is begonnen. Morgen over 3 weken wordt onze jongste 4 jaar en gaat hij naar school. Ik verlang er naar. Balans in mijn leven. Dat is weg. Helemaal verdwenen. Afgelopen jaar veel nachtelijk werkuurtjes gemaakt. Een bedrijf runnen, kinderen onderhouden, een man tevreden houden, een huishouden dat elk moment van de dag aan het roepen is omdat het zich ook verwaarloosd voelt. Ik ben op. Bekaf. Kan niets meer goed doen lijkt het wel. Dankzij ome dokter slaap ik wel, want op een gegeven moment kon ik niet eens meer slapen zo ontregeld was ik.

En quilten? Wat is dat ook al weer? Iets met lapjes toch? Klopt, quilten zijn die dozen op de overloop, met al die spullen erin. Weet je wel, die dozen die al een jaar niet zijn aangeraakt. Die dozen die elke keer aan het knipogen zijn als ik boven kom.

Nog 3 weken.... dan kan ik gewoon overdag werken zoals ieder normaal werkend mens. Dan kan ik de was ophalen boven, zonder dat er weer iemand achter me aan komt en daarna pontificaal op de trap gaat zitten en voorlopig nog niet van plan is om weg te gaan en ik dus niet met de was de trap af kan. Dan kan ik boodschappen doen zonder continu: "Mama, mag ik dit? Mama, mag ik dat? He, bah, dat lust ik niet hoor, kunnen we geen pannenkoeken eten?" En dan kan ik mijn quiltspullen weer tevoorschijn halen en weer gaan quilten. Zomaar 's avonds op de bank. Zomaar op zondagmorgen. Ik verlang er naar!

En wie weet: ik hoop dan ook weer dit blog te gaan vullen. Want ik geniet van schrijven, ik geniet van fotograferen, ik geniet van internetten.

Tot snel!

Met twee handen aan het stuur!

Ik herinner me nog een van mijn eerste autolessen, deze waren altijd in Kampen. Dus je had les met zijn tweeën, de een reed naar Kampen en na een uur wisselde je van zitplaats en nummer twee reed dan weer terug naar Swifterbant. Zo had je in ieder geval waar voor je geld. Wat kostte toen een rijles? 45 gulden! Maar dat is dan ook al weer bijna 22 jaar geleden. Na een aantal lessen was een dorps- en schoolgenoot ook 18 geworden en we hadden samen les. Hij voor de eerste keer. Na een uur mocht hij plaats nemen op de bestuurdersstoel en we reden - na het nodige gerommel dat hoort bij een eerste les - de straat uit. Het ging wel soepel, dus na een minuutje of vijf vond hij het nodig om zijn arm eens losjes in het raam te leggen. 'Handen aan het stuur' blafte toen de dame waarvan wij les hadden! Ik denk er nog regelmatig aan. Aan die arm wat vaker dan aan het geblaf van de rijles-dame. Kort daarna ben ik ook overgestapt naar een andere rijschool, die dame blafte wel erg vaak!

Afgelopen vrijdag heb ik mijn tweede spuit gekregen, mijn linkerhand was aan de beurt. Nu  nog paar weken medicijnen slikken en dan zouden de slapende en zere handen verleden tijd moeten zijn. En ik moet zeggen dat het goed gaat! Ik kan dit stukje typen zonder mijn handen zo nu en dan eens langs de stoel te laten hangen omdat ze gingen slapen. Ook heb ik afgelopen nachten geslapen tot de wekker ging! Wat een genot! Niet meer om de twee uur het geloop door de slaapkamer 's nachts omdat mijn handen zo'n pijn doen. Bevallen doet pijn, maar deze pijn komt aardig in de buurt en stond zo langzamerhand wel op nummer 1! Met bevallen weet je dat je na elke wee even rust krijgt en als het niet meer te houden is dat je dan bijna je kindje kunt zien en in je armen kunt sluiten. Bij deze pijn wist je niet wanneer het weg zou trekken. De laatste weken duurde het geregeld een uur voor de pijn plaats maakte voor een slapend gevoel. En dat slapen maakte dan weer plaats voor niets en kon ik weer onder het dekbed duiken.

Vanmorgen was het zulk heerlijk weer dat we de fiets gepakt hebben. Ik kon naar school fietsen met twee handen aan het stuur! Dat fietst een stuk prettiger. En ook wel zo veilig!

2012: waar blijft de tijd?

Floortje en Tomas met de DS spelen.

Vandaag is het alweer 4 januari 2012. De feestdagen zijn voorbij gevlogen. Waar blijft de tijd?

De feestdagen in vogelvlucht: samen met Henk kerstdiner gemaakt in de nieuwe keuken, verjaardag Henk 1e kerst, grieks diner gemaakt op tweede kerstdag, kaarten gewonnen voor Frans Bauer in Dolfinarium Harderwijk (Dolfijnenshow was super, Frans en de bezoekers daarvan namen we op de koop toe), samen met manlief uit eten geweest in Harderwijk, DE-winkel bezocht in Joure, kindervuurwerkpakket gekocht bij de HEMA, veel Disney kerst-films gekeken, oud- en nieuw gevierd bij mijn vader en Diny, gourmetten, heel veel sterretjes, manlief en mijn vader in de ban van de trektouwtjes, nieuwjaarsdag-pyjamadag, ballorig, spuit gehad in rechterhand i.v.m. Carpal Tunnel Syndroom, vrijdag is mijn linkerhand aan de beurt, nieuw werkpaard gekocht (Mac + software), iPhone besteld (zwart voor Henk, wit voor mij), genieten van Henk en Floortje die op de Wii spelen. En niet te vergeten: genieten van mijn kerst-quilt-loper op de eettafel!

Kortom: het waren heerlijke dagen, veel gedaan, maar toch ook veel niets gedaan.

En wat 2012 ons allemaal brengt? Geen idee! We laten het over ons heen komen... we gaan genieten als het tijd is om te genieten, we gaan huilen als het tijd is voor verdriet...

Gedachten...

En toen was het weer december. Een drukke maand. Sint jarig, Floortje en Henk jarig, kerstmis, oud en nieuw en ook nog eens een schoolvakantie in deze maand. Resultaat: stuiterende kinderen, een moeder die van hot naar haar rent, een vader met de nodige zakelijke verplichtingen. 't Is me altijd wat met die decembermaand.
December is nu ook de maand waarop mijn kerst-quilt-loper op tafel mag liggen. En hij ligt er al! Met een mooi eigen-gerangschikt kerststuk er bij en een kerstster. En dan gaan automatisch je gedachten naar alle quiltplannen die ik had afgelopen jaar. Er is maar bar weinig van terecht gekomen. Aan de ene kant jammer, aan de andere kant: ach, het zij zo :-)

En 2012? Ja, daar heb ik ook al over nagedacht. Het quilten mis ik enorm, ook het schrijven op dit blog. Ik heb het volgende bedacht. Ik ga dit blog misschien een andere naam geven (als dat kan) en ik ga hier over ons leventje schrijven. Leuke dingen van de kinderen, wat fotootjes plaatsen, misschien wat quiltsteekjes laten zien, ik zie wel wat het wordt.

Is het wat? Op die manier? Ik denk het wel. En mocht het werk weer wat afnemen, wie weet wat er dan op quiltgebied gebeurt. En als het werk zo blijft als het nu is: dan zijn we lekker aan het werk en is de vrije tijd voor de kinderen bestemd en niet voor lapjes!

Flitsende start

Wow... wat een flitsende start. En wat moeten er veel mensen ook het quilten prikbord bezoeken, dat kan niet anders! Gistermorgen maakte ik op het prikbord bekend dat ik een blog heb gemaakt en al snel daarna begon het tellertje te lopen! Hij stond op 52 bij bekendmaking en nu (nog geen 24 uur later!!!) staat hij al op 939. Dat betekent dat er sinds gisteren 887 bezoekers zijn geweest. En ik heb mijn eigen bezoeken uitgeschakeld, want die hoef ik niet te weten (dat waren er dus 52...).

Ik heb gisteravond nog een tabje toegevoegd: boekenkast. Op twee boeken na staat alles erop. Die twee liggen naast mijn bed. Deze zal ik later vandaag toevoegen.

Het begin is er...

Vanmorgen de kindertjes hun gang laten gaan en me nergens druk over gemaakt. Resultaat: een huiskamer vol speelgoed, boeken, knutselspullen en verkleedkleertjes! En het belangrijkste resultaat: de pagina 'Work in progress' is van start gegaan, net zoals de pagina 'Quiltgalerij'. Dan wordt het nu tijd om aan te gaan kleden en een broodje te eten.

Genieten is dat: zo'n 'luilak-morgen' in de vakantie!

QuiltKriebels???

19 maart 2010 - ja, ja, ik weet het, bijna een jaar geleden dus - heb ik deze blog aangemaakt met het idee om zo nu en dan mijn quiltkriebels ten toon te stellen. Iets anders is bloggen in mijn ogen niet: je stelt jezelf ten toon. Nu wilde ik dat tentoonstellen op dit blog beperken tot mijzelf in relatie tot mijn quilts. Wellicht zullen mijn berichtjes zo nu en dan eens gelardeerd worden door wat dagelijkse beslommeringen. Met twee kleine kindertjes maak je tenslotte veel mee en sommige dingen zullen dusdanig vermakelijk zijn dat ik jullie daar van wil laten meegenieten.

Eerst maar eens zien hoe dit berichtje toont op dit blog, ik beloof jullie, er volgen er al snel meer. Maar eerst eens wat foto's maken van waar ik nu mee bezig ben, alleen tekst is ook zo saai. Dat mag best 'opgeleukt' worden met wat beeld :-)