Aftellen...

Het grote aftellen is begonnen. Morgen over 3 weken wordt onze jongste 4 jaar en gaat hij naar school. Ik verlang er naar. Balans in mijn leven. Dat is weg. Helemaal verdwenen. Afgelopen jaar veel nachtelijk werkuurtjes gemaakt. Een bedrijf runnen, kinderen onderhouden, een man tevreden houden, een huishouden dat elk moment van de dag aan het roepen is omdat het zich ook verwaarloosd voelt. Ik ben op. Bekaf. Kan niets meer goed doen lijkt het wel. Dankzij ome dokter slaap ik wel, want op een gegeven moment kon ik niet eens meer slapen zo ontregeld was ik.

En quilten? Wat is dat ook al weer? Iets met lapjes toch? Klopt, quilten zijn die dozen op de overloop, met al die spullen erin. Weet je wel, die dozen die al een jaar niet zijn aangeraakt. Die dozen die elke keer aan het knipogen zijn als ik boven kom.

Nog 3 weken.... dan kan ik gewoon overdag werken zoals ieder normaal werkend mens. Dan kan ik de was ophalen boven, zonder dat er weer iemand achter me aan komt en daarna pontificaal op de trap gaat zitten en voorlopig nog niet van plan is om weg te gaan en ik dus niet met de was de trap af kan. Dan kan ik boodschappen doen zonder continu: "Mama, mag ik dit? Mama, mag ik dat? He, bah, dat lust ik niet hoor, kunnen we geen pannenkoeken eten?" En dan kan ik mijn quiltspullen weer tevoorschijn halen en weer gaan quilten. Zomaar 's avonds op de bank. Zomaar op zondagmorgen. Ik verlang er naar!

En wie weet: ik hoop dan ook weer dit blog te gaan vullen. Want ik geniet van schrijven, ik geniet van fotograferen, ik geniet van internetten.

Tot snel!

Dat is zo-oo-oo warm!

"Mam, waarom moet ik een muts op? Dat is zo-oo-oo warm! Kijk eens naar buiten: de zon schijnt! Ik doe geen muts op hoor, iedereen zal me uitlachen..." aldus Floortje, vanmorgen om 8.15 uur. Ik moest er wel om lachen, zo eenvoudig gedacht: de zon schijnt, dus is het warm.

7.00 uur, gegevens weerstation Lelystad: gevoelstemperatuur -14.9 graden Celcius. Dus een muts lijkt mij geen overbodige luxe!

Ook al is het erg koud, toch vind ik het wel prettig dat het goed vriest! Afgelopen zomer heb ik namelijk voor Technisch Bureau Bouwnijverheid, Weerverletbestrijding een applicatie ontwikkeld voor gebruik in de bouw. 'Wel of niet werken' heet de applicatie. Het was een leuk project, samen met de mannen van Weerverletbestrijding. Momenteel zijn we volop bezig met de ontwikkeling van een nieuwe site, de module zal daarin geïntegreerd worden. Nu is het nog 'stand-alone' applicatie. Maar met deze temperaturen hebben we kunnen constateren dat de module werkt en het ook goed doet! Gisteren hadden we ruim 49.000 hits op de site van Weerverletbestrijding!

In ons huisje is het 20,5 graden Celsius boven 0, een lekker temperatuurtje om nog eens wat werk te verzetten. Ben correcties aan het uitvoeren op een brochure in het Pools (Nederlands en Duits hebben we al gehad, Engels volgt ook nog).

Uitspraken

Iedere lezer weet dat kinderen de meest leuke dingen kunnen zeggen. Ik heb te weinig leuke uitspraken opgeschreven. En op zich is dat best jammer om verschillende redenen. Het is regelmatig vermakelijk, maar het neemt je met name heel even mee terug naar de basis van ons leven. De wereld bekijken door de ogen van een kind.

Aangezien ik een digitaal persoon ben is het voor mij de beste manier om dit ook digitaal bij te houden. Voor degene die wil weten wat onze kinderen zo nu en dan uitkramen aan 'gezegdes' heb ik een tabblad 'uitspraken' gemaakt. De ideale manier om deze bij te houden!

Vee glimlach-leesplezier (er staat er nu natuurlijk nog maar een, vers van de pers).

Jongetjes zijn van nature lui

Oei, wat zeg ik nu? Zijn jongetjes van nature lui? Wat vind ik er zelf van? Mijn antwoord is: ja. Van nature zijn jongetjes lui. In ieder geval meer dan meisjes.

Neem nou Tomas. Is bijzonder energiek, rent van hot naar haar. Heeft geen rust in zijn kont. Praat de hele dag door, maar is van nature lui. Hij is bijna 3 en vindt de luier om zijn billen nog prima zitten! Uit een beker drinken? Vergeet het maar, hij is gewoon te lui om het te willen leren. Geef je hem een beker dan is hij er alleen maar mee aan het 'rotzakken' (zoals nu, hij zit naast mij in zijn kinderstoel met een beker met inhoud te spelen). Te lui om het te willen leren. Een fles is toch veel gemakkelijker?

En als jongetjes groter worden? Uit mijn omgeving hoor ik zo nu en dan verontrustende verhalen. Als puber komen ze thuis, duiken op de bank, als de afstandsbediening niet binnen handbereik ligt dragen ze iemand op - die toevallig in de buurt is - deze aan te geven. De rest van de dag liggen ze dan op de bank te zappen. Huiswerk denken ze pas aan als het bedtijd is, ook al zijn ze daar al uren eerder aan herinnert door vader of moeder.

Vooralsnog ben ik - als vrouw - erg druk om mijn kleine jongen uit een beker te leren drinken en hem er van te doordringen dat een onderbroekje zonder luier eronder veel lekkerder zit. Helaas, Tomas heeft er nog steeds geen boodschap aan... (zijn vader trouwens ook niet).

Luie Tomas... na een autoritje van 7 km niet meer wakker te krijgen...
dan maar op de bank verder tukken.
 Zuslief vond het nodig hem van een knuffel te voorzien.
Zo schattig... maar bijzonder lui!

Dag kerstman, tot ziens!

Vanmorgen was ik al vroeg in de veren voor een zondag. Om half 9 stond ik samen met de kinderen alle ballen uit de kerstboom te halen en ze in de daarvoor bestemde dozen te stoppen. Aftuigen gaat een stuk sneller dan optuigen! Om half 10 was de kerstboom kaal en waren alle kerstdecoraties die her en der door de woonkamer hingen opgeruimd. Ik was tevreden. De boom staat nu nog te wachten om samen met manlief op te ruimen, is wel heel veel werk al die takken eraf. Een werkje voor zijn twee!

Floortje had er wel moeite mee. Moet de boom echt nu al weer weg? Ik vind het zo gezellig! Toe nou mama? Mag hij echt niet nog langer staan? Helaas, hij gaat nu echt weg.

Ik moet toegeven dat ik het ook erg gezellig vind zo'n boom in je huis en al die lichtjes in het raam. Maar ik kom rond deze tijd van het jaar op een punt, dat ik het ineens zo zat ben. Het liefst zou ik dan een goede fee zij met toverkrachten en terstond willen kunnen zeggen: Acadabra... pief poef paf, ik wou dat... en vul zelf maar in.

Overigens heb ik deze wens wel vaker hoor. Bijvoorbeeld bij 2 wasmanden vol met strijkwerk of een badkamer die schoongemaakt moet worden. Het gekke is dat de wens om toverkrachten te bezitten meestal wel de kop opsteekt bij huishoudelijke werk, nooit bij andere zaken. Zelfs niet bij het maken van een brochure van 100 pagina's of de restyling van een complete huisstijl. Terwijl daar ook vele uurtjes in kunnen gaan zitten!

Ondertussen is het bijna 3 uur, tijd voor een lekkere bak koffie, laat ik maar eens een cappuccino gaan maken.

2012: waar blijft de tijd?

Floortje en Tomas met de DS spelen.

Vandaag is het alweer 4 januari 2012. De feestdagen zijn voorbij gevlogen. Waar blijft de tijd?

De feestdagen in vogelvlucht: samen met Henk kerstdiner gemaakt in de nieuwe keuken, verjaardag Henk 1e kerst, grieks diner gemaakt op tweede kerstdag, kaarten gewonnen voor Frans Bauer in Dolfinarium Harderwijk (Dolfijnenshow was super, Frans en de bezoekers daarvan namen we op de koop toe), samen met manlief uit eten geweest in Harderwijk, DE-winkel bezocht in Joure, kindervuurwerkpakket gekocht bij de HEMA, veel Disney kerst-films gekeken, oud- en nieuw gevierd bij mijn vader en Diny, gourmetten, heel veel sterretjes, manlief en mijn vader in de ban van de trektouwtjes, nieuwjaarsdag-pyjamadag, ballorig, spuit gehad in rechterhand i.v.m. Carpal Tunnel Syndroom, vrijdag is mijn linkerhand aan de beurt, nieuw werkpaard gekocht (Mac + software), iPhone besteld (zwart voor Henk, wit voor mij), genieten van Henk en Floortje die op de Wii spelen. En niet te vergeten: genieten van mijn kerst-quilt-loper op de eettafel!

Kortom: het waren heerlijke dagen, veel gedaan, maar toch ook veel niets gedaan.

En wat 2012 ons allemaal brengt? Geen idee! We laten het over ons heen komen... we gaan genieten als het tijd is om te genieten, we gaan huilen als het tijd is voor verdriet...

Floortje 6 jaar (16-12-2011)

Tomas - bijna 3 - zingt... (2)

O denneboom, o denneboom
wat zijn giraffen wonderschoon
O denneboom, o denneboom
wat zijn giraffen wonderschoon
O denneboom enz enz enz

Tomas - bijna 3 - zingt... (1)

(letters die hij niet uit kan spreken zegt hij een t voor...)

Tling tlotje tlingelingeling
Terstfeest is tetomen, mensen in de bomen...
Tling tlotje tlingelingeling...

en dan in de oneindige herhaling... :-)

Kerstkaartjesrage

Het is een hele rage op school: kerstkaartjes uitdelen. Vandaag kwam ze weer met een stapel kaartjes thuis, dus Floortje wil dat dan natuurlijk ook. Snel wat kleine kaartjes in elkaar geknutseld, printen en kleuren maar! Ze kleurt dapper door... ze moet er 22... :-) Ze mijmert zelfs al over langer opblijven, anders krijg ik het niet af. Ik denk  dat ik maar even een handje ga helpen...

Week 51

Week 51, het blijft een bijzondere week. Het is de week  na de verjaardag van ons dochtertje. 6 is ze al weer! Wat zijn we trots op haar en wat zag ze er weer mooi uit! Dat is zo belangrijk voor haar: er mooi uitzien, 't is een echte meid! En als moeder is het zo leuk om samen met haar kleren voor haar verjaardag te kopen, zo dankbaar om dat samen met haar te doen. Foto volgt snel!

Het weekend aansluitend aan haar verjaardag staat dan in het teken van de komdende verjaardag van ons eigen kerstkind. Manlief verdient toch ook een mooi cadeau. Zijn we weer in geslaagd. Een aanwinst voor de nieuwe keuken. Ook daarvan volgen foto's (na 1e kerst). We gaan in het weekend meer samen koken, lekkere dingen maken, wijntje erbij, ik kijk er naar uit!

Week 51 is ook altijd de week van de  kortste dag van het jaar, de dag waarop mijn moeder jarig was. 65 zou ze geworden zijn in 2011. 60 was ze toen ze stierf, daags na moederdag. Blijft een gedenkwaardige dag. Morgen maar eens bedenken welke taart we gaan maken ter ere van haar verjaardag. Ze was gek op taart, dus elk jaar eten wij gebak op 21 december!

En week 51 is de week voorafgaand aan kerst. Bedenken wat we 1e kerst gaan eten, wat doen we 2e kerst? Henk heeft gisteravond de nodige boeken op tafel verzameld, waarschijnlijk wordt het iets van rollade, in de oven bereiden. We hebben nu tenslotte weer een oven, dus moet en zal de over gebruikt worden!

Hard en veel werken hoort ook altijd bij week 51. Ik wil graag met een schone lei het nieuwe jaar ingaan en niet moeten werken tijdens de vakantie. Orders afronden, factureren, bureau opruimen, papierwinkel in ordners stoppen. Het geeft mij een kick als ik 'schoon' kerst in kan gaan. We gaan er weer voor! Pfff... wordt wel erg hard werken. En het was vannacht al half 2 voor ik mijn bed zag :-)

Week 51: we gaan NU van start!

Zandkoekjes

Geen Tweets, geen blokkenspel, geen pannenlappen, geen Log Cabin, geen gequilt aan Floortjes quilt. Niets, helemaal niets... al paar weken geen naald een draad vastgehouden.

Wel veel zandmaaltijden gegeten... wat kan de lente toch heerlijk zijn :-)

Een ongebruikt lapje met een restje

'Mama, ik wil geen broek aan, ik haat broeken!' Elke morgen dezelfde strijd met ons meisje...

Maar daar heeft mevrouwtje iets op gevonden! Ze regelt zelf wel een rok. Lekker puh!

Gekwek over 'My Tweets'

Vanmorgen eerst maar eens de dokter gebeld. Ons mannetje is zo'n wildebras, hij weet niet wat lopen is: rennen is zijn motto... het lukt nog maar niet om hem dat af te leren. Maar we kunnen ook niet alles tegelijk: hij rent niet meer over de bank, klimt niet meer op tafels en het hardhandige lijkt toch steeds meer op 'lief doen' en 'aaien'. 't Is wat met die kleine mannetjes, ze willen ook zo veel en zien nergens gevaar.
Afgelopen dinsdag was meneertje weer maar eens flink op de vloer gekletterd. In ieder geval had hij een flinke blauwe plek op zijn been. Maar vanmorgen was die blauwe plek wel erg groot geworden en er was een heus ei aan het groeien op die plek. Wat een bult op zijn been! Volgens de dokter is het niet gebroken, maar om de zwelling tegen te gaan is zijn voetje ingetaped. Volgens ons kereltje is 'voetje opperold' of hij zegt: 'voetje innepakt'. En 'heef dotter daan'.

Afgelopen week heb ik het een en ander aan 'My Tweets' kunnen doen. Ik ben op zich tevreden. Maar ik ben natuurlijk te perfectionistisch om nu al te zeggen dat dit het is. Het kan namelijk nog veel en veel beter. Neem nou die bloem onderin, op de een of andere manier lukt het me maar niet om er een gelijke verdeling in te krijgen. Dus ik heb de lessen van Erin Russek op YouTube op mijn gemakkie bekeken vanmiddag. En wat heb ik weer veel opgestoken! En ik moet lijm hebben! (ok, ok, moet klinkt zo moeterig, ik bedoel eigenlijk te zeggen: het zou handig kunnen zijn voor een volgend project om het allemaal nog perfecter te laten worden).

Maar al met al schiet het al aardig op!

Mama! Kijk eens wat ik kan!

Wat is er gezelliger dan beneden in de woonkamer met je hobby bezig zijn? Je kan natuurlijk op zolder een hobbyhoekje inruimen maar dan zit je ook maar alleen boven. Dus heb ik al mijn lapjes in twee mooie plastic boxen en bezit ik nog een plastic bak erbij met wat benodigdheden. Die plastic boxen zijn 'peuter-proof' en geen kans op allemaal lapjes verspreidt door de hele woonkamer. Niets is minder waar! Als je denkt dat ze lekker aan het spelen zijn, dan hoor je ineens: mama! Apetrots stond meneertje boven op de dozen... Een peuter ziet overal mogelijkheden...

Oeps, mijn mooie kerstloper ligt er ook tussen... :-)

Versierde stoel

En wat is in huis het leukste speelmateriaal? Inderdaad: de speelquiltjes. Vanavond na het eten had Foortje haar stoel in de kamer gezet en die ging ze versieren. Ze wilde zo langzamerhand wel weer eens jarig zijn. De quiltjes heeft ze er dusdanig omheen gedrapeerd, zodat ze zonder te glijden nog op de stoel kon zitten! Het zag er erg komisch uit. Vervolgens had ze al het speelgoed achter haar stoel verzameld, geen idee waarom...

Bovenop zien jullie Floortjes hondjesquilt liggen. Die heb ik gemaakt toen ze twee jaar was en helemaal hotelbotel werd zodra ze een hondje zag. Die twee andere quilts met vrolijke panels heb ik begin 2010 gemaakt. Die zijn ook zeker eens zo groot als het hondenquiljte. Voor Floortje heb ik er een paarse rand omheen gezet met een blauwe achterkant. Tomas heeft een blauwe rand gekregen en een groene acherkant. En ik heb ze afgebiesd met resten van de achterkant. De groene achterkant heeft een blauwe bies en de blauwe achterkant heeft een groene bies gekregen. Ik hoop ze snel toe te voegen aan de quiltgalerij.

2 oktober 2008: lekker tukken op de bank
onder het hondenquiltje. Als ze slapen zijn ze zo lief :-)